Browsing All Posts filed under »ποίηση«

Ερωτικό

Αύγουστος 20, 2013

0

«Τα πήρες όλα κι έφυγες». Το καλό σερβίτσιο με τη μικρή χορεύτρια στο φλυτζάνι και τη βεντάλια στο πιατάκι. Τον αχνό στα πρόσωπά μας τα χιονισμένα βράδυα. Το φιόγκο απ’τα μαλλιά μου – δεν έκαμες τον κόπο να τον λύσεις έκοψες την κοτσίδα για το πιο σύντομο. Το δαχτυλίδι της σεβάσμιας μητέρας σου χαράζοντας με […]

Ο Βροχοποιός

Ιουλίου 20, 2013

0

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν κάποιος που τον έλεγαν Βροχοποιό. Αυτό συνέβαινε για δύο λόγους: Ο πρώτος ήταν ότι κάθε φορά που του συνέβαινε κάτι συνταρακτικό, χαρά, λύπη, δυνατός έρωτας ή πόνος, ο Βροχοποιός προκαλούσε βροχοπτώσεις, σύντομες ή μεγάλες, ανεπαίσθητες ή δυνατές. Το όνομα του όμως οφειλόταν και σε ένα άλλο χαρακτηριστικό -αν δεν […]

Περπατώ

Ιουλίου 8, 2013

0

Περπατώ Περπατώ Περπατώ Με ραμμένες τις τσέπες μου στο ξύλινο παλτό μου Περπατώ επαναληπτικά. Επαναληπτικά περπατάω. Περπατώ με τα χέρια στη βροχή πάνω σ’ένα μεταξένιο σκοινί -λώρο ομφάλιο- που ενώνει τον ουρανό με τη γη τα πάνω με τα κάτω. Προχωρώ με βραχυκλωμένους προβολείς χωρίς δίχτυ ασφαλείας απο κάτω. Περπατάω παράλογη σ’αντιστραμμένη λογική δίκαιη μόνο […]

ΣΩΜΑ ΤΗΣ ΜΕΡΑΣ

Ιουνίου 8, 2013

0

ΣΩΜΑ ΤΗΣ ΜΕΡΑΣ Της μέρας σώμα, σαν γυναίκας, σε βλέπω και σ’ αγγίζω αργά: Μαλλιά και μάτια, η ώρα δέκα. Περνάς και φεύγεις∙ μεσημέρι: κόκκινα χείλη, και γυμνά στήθη, ώμοι, πλάτη, ζεστό χέρι. Μη φεύγεις, μέρα, μείνε ακόμα! Τέσσερεις: μέση και γοφός∙ αχ, μείνε εδώ, της μέρας σώμα! Οχτώ, και χάνεται το χρώμα το ρόδινο […]

Αὐτὸ τὸ ἀστέρι εἶναι γιὰ ὅλους μας -Τάσος Λειβαδίτης

Μαρτίου 29, 2013

0

Αὐτὸ τὸ ἀστέρι εἶναι γιὰ ὅλους μας V Θά ῾θελᾳ νὰ φωνάξω τ᾿ ὄνομά σου, ἀγάπη, μ᾿ ὅλη μου τὴν δύναμη. Νὰ τ᾿ ἀκούσουν οἱ χτίστες ἀπ᾿ τὶς σκαλωσιὲς καὶ νὰ φιλιοῦνται μὲ τὸν ἥλιο νὰ τὸ μάθουν στὰ καράβια οἱ θερμαστὲς καὶ ν᾿ ἀνασάνουν ὅλα τὰ τριαντάφυλλα νὰ τ᾿ ἀκούσει ἡ ἄνοιξη καὶ νά […]

ένα παιδί -Tόλης Νικηφόρου

Μαρτίου 15, 2013

0

με το πρόσωπο κολλημένο στο τζάμι κοιτάζω εκστατικά πίσω απ’ τις στάλες της βροχής ένα πολύχρωμο κόσμο κρύβω μέσα μου ένα παιδί με τις τσέπες γεμάτες μπίλιες μέσα στον χειμώνα ένα παιδί με δακρυσμένα μάτια για το γατάκι του που πέθανε για το λουλούδι που μαράθηκε για όσους έφυγαν χωρίς επιστροφή κρύβω μέσα μου ένα […]

Εικόνα – Κική Δημουλά

Μαρτίου 3, 2013

0

Του φθινοπώρου οι τάπητες έχουν την ίδια πάντα εργασία, ίδιο σχεδόν το κέντημα, ίδιο περίπου και το αίσθημα που φέρνουν. Κίτρινα φύλλα αραιά, ορθά ή ανάποδα στην τύχη σκορπισμένα, κάπου αλλού μαζί πολλά σε μια γωνιά δρόμου στενού συγκεντρωμένα. Μα ο αγγλικός ο τάπητας, που σήμερα μονάχη μου πατώ, έχει ένα άλλο σχέδιο — έχουν […]