Browsing All Posts filed under »ποίηση«

Νίκος Καρούζος – Νεολιθική νυχτωδία στην Κροστάνδη

23 Δεκεμβρίου, 2014

1

Ο Νίκος Καρούζος γεννήθηκε στο Ναύπλιο το 1926 και πέθανε στην Αθήνα το 1990. Θεωρείται ένας από τους πρώτιστους Έλληνες ποιητές του 20ου αιώνα. Σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Τα πρώτα ποιήματά του εμφανίστηκαν το 1949, και μεταξύ 1954 και 1990 δημοσίευσε περισσότερες από είκοσι συλλογές. Έλαβε το Κρατικό Βραβείο Ποίησης δύο φορές, το 1972 και το […]

Ωδη στον Ηλια Πετροπουλο

2 Μαρτίου, 2014

0

Elias Petropoulos – A world underground =B I Β Λ Ι Α -=- B O O K S : http://scr.bi/sT5DAW : Καλιαρντά http://scr.bi/K8U0vy : Τα μικρά ρεμπέτικα http://scr.bi/NbWFsS : Το εγχειρίδιο του καλού κλέφτη http://scr.bi/KXBQxT : Το μπουρδέλο http://www.scribd.com/doc/45611038/ Η φουστανέλα http://www.scribd.com/doc/76712474/ Ο κουραδοκόφτης —————————— Περισσοτερες πληροφοριες για τον Η.Πετροπουλο και το ντοκιμαντερ : http://wp.me/pyR3u-3ch ——————————- Ηλίας Πετρόπουλος. Πνεύμα ανήσυχο και […]

Θεραπευτήριο Ψυχικών Παθήσεων Χανίων – ποιήματα

6 Οκτωβρίου, 2013

0

Θεραπευτήριο Ψυχικών Παθήσεων Χανίων ποιήματα 1 & 2 Κατεβάστε σε μορφή pdf :  [ ποιήματα 1 ] ,  [ ποιήματα 2 ]

ΗΘΕΛΕΣ ΤΟΣΟ ΝΑ ΖΗΣΕΙΣ ΕΔΩ

26 Σεπτεμβρίου, 2013

0

ΕΠΑΝΑΣΥΝΔΕΣΗ ΤΟΥ ΜΥΑΛΟΥ ΣΟΥ ΖΗΤΑΣ ΜΑ ΔΕ ΜΠΟΡΕΙΣ ΣΤΗΝ ΜΙΖΕΡΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΠΟΥ ΖΕΙΣ ΕΧΕΙΣ ΦΥΓΕΙ ΤΩΡΑ ΚΑΙΡΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΨΕΥΤΙΚΟ ΚΟΣΜΟ ΑΥΤΟ, ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ , ΜΙΣΟΣ , ΠΟΝΟΣ, ΜΑΝΙΑ , ΞΕΧΑΣΜΕΝΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΒΟΥΒΗ ΟΧΛΑΓΩΓΙΑ ΤΟΠΙΚΗ ΑΝΑΙΣΘΗΣΙΑ ΓΙΑ ΟΝΕΙΡΑ ΚΟΥΡΕΛΙΑΣΜΕΝΑ ΜΟΝΑΞΙΑ ,ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΑ ,ΨΥΧΩ-ΔΙΑΣΤΡΟΦΙΚΗ ΥΣΤΕΡΙΑ ΤΑ ΝΕΥΡΑ ΣΟΥ ΔΙΑ-ΑΚΤΙΝΙΖΟΝΤΑΙ  ΣΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ, Η ΨΥΧΗ ΣΟΥ […]

O οικοδόμος

15 Σεπτεμβρίου, 2013

0

Άλλοι μαυρίζουν στο γιαπί και άλλοι στη παραλία εγώ ξυπνάω το πρωί και συ ξυπνάς στης μια πιάνω στα χέρια τον γκασμά και σκάβω τρία μέτρα και συ κοιμάσαι αγκαλιά με μια διπλή κουβέρτα σπάω χαρμάνι την αυγή με το μυστρί στο χέρι και συ πίνεις καφέ στο διπλανό παρτέρι και όταν τελειώσω την δουλειά […]

Λίχνισμα – Samuel Beckett

10 Σεπτεμβρίου, 2013

0

ΓΥΝΑΙΚΑ: Ακόμα. (Παύση. Λίχνισμα και Φωνή συγχρόνως) ώσπου στο τέλος ήρθε η μέρα στο τέλος ήρθε τέλος μιας μακρόσυρτης μέρας όταν είπε στον εαυτό της ποιον άλλον την ώρα που αυτή σταμάτησε -την ώρα που αυτή σταμάτησε- βηματίζοντας δώθε κείθε όλη μάτια ψάχνοντας παντού πάνω, κάτω για κάποιον κάποιον σαν κι αυτήν κάποιο πλάσμα σαν […]

Ουλαλούμ – Γιάννης Σκαρίμπας

2 Σεπτεμβρίου, 2013

0

Ήταν σα να σε πρόσμενα Κερά απόψε που δεν έπνεε έξω ανάσα, κι έλεγα: Θάρθει απόψε απ’ τα νερά κι από τα δάσα. Θάρθει, αφού φλετράει μου η ψυχή, αφού σπαρά το μάτι μου σαν ψάρι και θα μυρίζει ήλιο και βροχή και νειό φεγγάρι . . . Και να, το κάθισμά σου σιγυρνώ, στολνώ […]

Ερωτικό

20 Αυγούστου, 2013

0

«Τα πήρες όλα κι έφυγες». Το καλό σερβίτσιο με τη μικρή χορεύτρια στο φλυτζάνι και τη βεντάλια στο πιατάκι. Τον αχνό στα πρόσωπά μας τα χιονισμένα βράδυα. Το φιόγκο απ’τα μαλλιά μου – δεν έκαμες τον κόπο να τον λύσεις έκοψες την κοτσίδα για το πιο σύντομο. Το δαχτυλίδι της σεβάσμιας μητέρας σου χαράζοντας με […]

Ο Βροχοποιός

20 Ιουλίου, 2013

0

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν κάποιος που τον έλεγαν Βροχοποιό. Αυτό συνέβαινε για δύο λόγους: Ο πρώτος ήταν ότι κάθε φορά που του συνέβαινε κάτι συνταρακτικό, χαρά, λύπη, δυνατός έρωτας ή πόνος, ο Βροχοποιός προκαλούσε βροχοπτώσεις, σύντομες ή μεγάλες, ανεπαίσθητες ή δυνατές. Το όνομα του όμως οφειλόταν και σε ένα άλλο χαρακτηριστικό -αν δεν […]

Περπατώ

8 Ιουλίου, 2013

0

Περπατώ Περπατώ Περπατώ Με ραμμένες τις τσέπες μου στο ξύλινο παλτό μου Περπατώ επαναληπτικά. Επαναληπτικά περπατάω. Περπατώ με τα χέρια στη βροχή πάνω σ’ένα μεταξένιο σκοινί -λώρο ομφάλιο- που ενώνει τον ουρανό με τη γη τα πάνω με τα κάτω. Προχωρώ με βραχυκλωμένους προβολείς χωρίς δίχτυ ασφαλείας απο κάτω. Περπατάω παράλογη σ’αντιστραμμένη λογική δίκαιη μόνο […]

ΣΩΜΑ ΤΗΣ ΜΕΡΑΣ

8 Ιουνίου, 2013

0

ΣΩΜΑ ΤΗΣ ΜΕΡΑΣ Της μέρας σώμα, σαν γυναίκας, σε βλέπω και σ’ αγγίζω αργά: Μαλλιά και μάτια, η ώρα δέκα. Περνάς και φεύγεις∙ μεσημέρι: κόκκινα χείλη, και γυμνά στήθη, ώμοι, πλάτη, ζεστό χέρι. Μη φεύγεις, μέρα, μείνε ακόμα! Τέσσερεις: μέση και γοφός∙ αχ, μείνε εδώ, της μέρας σώμα! Οχτώ, και χάνεται το χρώμα το ρόδινο […]

Αὐτὸ τὸ ἀστέρι εἶναι γιὰ ὅλους μας -Τάσος Λειβαδίτης

29 Μαρτίου, 2013

0

Αὐτὸ τὸ ἀστέρι εἶναι γιὰ ὅλους μας V Θά ῾θελᾳ νὰ φωνάξω τ᾿ ὄνομά σου, ἀγάπη, μ᾿ ὅλη μου τὴν δύναμη. Νὰ τ᾿ ἀκούσουν οἱ χτίστες ἀπ᾿ τὶς σκαλωσιὲς καὶ νὰ φιλιοῦνται μὲ τὸν ἥλιο νὰ τὸ μάθουν στὰ καράβια οἱ θερμαστὲς καὶ ν᾿ ἀνασάνουν ὅλα τὰ τριαντάφυλλα νὰ τ᾿ ἀκούσει ἡ ἄνοιξη καὶ νά […]

ένα παιδί -Tόλης Νικηφόρου

15 Μαρτίου, 2013

0

με το πρόσωπο κολλημένο στο τζάμι κοιτάζω εκστατικά πίσω απ’ τις στάλες της βροχής ένα πολύχρωμο κόσμο κρύβω μέσα μου ένα παιδί με τις τσέπες γεμάτες μπίλιες μέσα στον χειμώνα ένα παιδί με δακρυσμένα μάτια για το γατάκι του που πέθανε για το λουλούδι που μαράθηκε για όσους έφυγαν χωρίς επιστροφή κρύβω μέσα μου ένα […]

Εικόνα – Κική Δημουλά

3 Μαρτίου, 2013

0

Του φθινοπώρου οι τάπητες έχουν την ίδια πάντα εργασία, ίδιο σχεδόν το κέντημα, ίδιο περίπου και το αίσθημα που φέρνουν. Κίτρινα φύλλα αραιά, ορθά ή ανάποδα στην τύχη σκορπισμένα, κάπου αλλού μαζί πολλά σε μια γωνιά δρόμου στενού συγκεντρωμένα. Μα ο αγγλικός ο τάπητας, που σήμερα μονάχη μου πατώ, έχει ένα άλλο σχέδιο — έχουν […]