Browsing All Posts filed under »Αταξιδιώτης Αλογία & Ατεχνία«

ΗΘΕΛΕΣ ΤΟΣΟ ΝΑ ΖΗΣΕΙΣ ΕΔΩ

Σεπτεμβρίου 26, 2013

0

ΕΠΑΝΑΣΥΝΔΕΣΗ ΤΟΥ ΜΥΑΛΟΥ ΣΟΥ ΖΗΤΑΣ ΜΑ ΔΕ ΜΠΟΡΕΙΣ ΣΤΗΝ ΜΙΖΕΡΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΠΟΥ ΖΕΙΣ ΕΧΕΙΣ ΦΥΓΕΙ ΤΩΡΑ ΚΑΙΡΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΨΕΥΤΙΚΟ ΚΟΣΜΟ ΑΥΤΟ, ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ , ΜΙΣΟΣ , ΠΟΝΟΣ, ΜΑΝΙΑ , ΞΕΧΑΣΜΕΝΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΒΟΥΒΗ ΟΧΛΑΓΩΓΙΑ ΤΟΠΙΚΗ ΑΝΑΙΣΘΗΣΙΑ ΓΙΑ ΟΝΕΙΡΑ ΚΟΥΡΕΛΙΑΣΜΕΝΑ ΜΟΝΑΞΙΑ ,ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΑ ,ΨΥΧΩ-ΔΙΑΣΤΡΟΦΙΚΗ ΥΣΤΕΡΙΑ ΤΑ ΝΕΥΡΑ ΣΟΥ ΔΙΑ-ΑΚΤΙΝΙΖΟΝΤΑΙ  ΣΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ, Η ΨΥΧΗ ΣΟΥ […]

O οικοδόμος

Σεπτεμβρίου 15, 2013

0

Άλλοι μαυρίζουν στο γιαπί και άλλοι στη παραλία εγώ ξυπνάω το πρωί και συ ξυπνάς στης μια πιάνω στα χέρια τον γκασμά και σκάβω τρία μέτρα και συ κοιμάσαι αγκαλιά με μια διπλή κουβέρτα σπάω χαρμάνι την αυγή με το μυστρί στο χέρι και συ πίνεις καφέ στο διπλανό παρτέρι και όταν τελειώσω την δουλειά […]

Μαύρη Κυριακή

Οκτώβριος 29, 2012

0

Μοιάζουν οι μέρες Κυριακές σαν ψιλοψιχαλίζει άδειοι οι δρόμοι και οι γειτονιές και τα παιδιά πίσω απο τις πόρτες τις κλειστές με την ανάσα τους μπροστά στο τζάμι να αχνίζει Και καθε μέρα η μοναξιά χαράζει την ψυχή μου εγινε ο κοσμός μολυβιά που σβήνει την ζωή μου Πότε θα ερθει ο καιρός που δεν […]

Καινούργια αγάπη

Ιουλίου 8, 2012

0

Αναμένω τον χρόνο που θα ρθείς νέα αγάπη να με βρείς και να μου πείς μία λέξη Μετράω τους μήνες που θα ρθείς και σβήνω κάθε τους βδομάδα για να κλέψω το διάστημα της απουσίας σου Λαχταρώ την μέρα που θα ρθείς που θα μυρίσω το άρωμα σου και  θα γεμίσεις την αδεια μου ψυχή […]

Δεν θα ξαναρθείς πια κοντά μου

Μαρτίου 5, 2012

0

Τι και αν πόνεσα πολύ τι κι΄αν σε αρνηθηκα καθε στιγμή ομως έζησα την χαρά μεσα απο τα δικά σου μάτια Τον χρόνο που έπρεπε μια εποχή που έβρεχε και μια μέρα που έμοιαζε αιώνας. Δεν θα ξαναρθείς πια κοντά μου τώρα ζώ με την μοναξιά μου απολαμβάνω την μελαγχολία πίνωντας  σταγόνα σταγόνα το δάκρυ […]

μελαγχολικό απόγευμα

Μαρτίου 1, 2012

0

Στην έρημο της μοναξιάς βρίσκομαι πάλι σήμερα προσπαθώντας να βρω την όαση της ελπίδας για την σωτηρία μου, πλέκω τις νιφάδες της αμμου στο απέραντο χάος της σιωπής, καταλαβαίνοντας ότι η ίδια μου η υπαρξη ζει στο σκοτάδι της ανυπαρκτης σπηλιάς του προσωπικού μου κενού. χαζέυω τα αστέρια που πέφτουν στα σύννεφα του ορίζοντα και […]

στην παγωμένη μου ζωή

Φεβρουαρίου 20, 2012

0

στην παγωμένη μου ζωή δεν φταίω εγω ουτε εσυ μονάχα κοιτα αστρο φωτεινό να κουβαλάς να σε βλέπω την αυγη με βήμα ταχύ να περνάς στην παγωμένη μου ζωή ξυπνησα νωρίς το πρωϊ και αναψα το τσιγαρο της μοναξιάς εζησα ξερω πιο καλά μα τωρα ολα ειναι πιο βαρια και τα βασανα γενουν συρματοπλεγματα ξανά […]