Μαύρη Κυριακή

Posted on Οκτώβριος 29, 2012

0



Μοιάζουν οι μέρες Κυριακές

σαν ψιλοψιχαλίζει

άδειοι οι δρόμοι και οι γειτονιές

και τα παιδιά πίσω απο τις πόρτες τις κλειστές

με την ανάσα τους μπροστά στο τζάμι να αχνίζει

Και καθε μέρα η μοναξιά

χαράζει την ψυχή μου

εγινε ο κοσμός μολυβιά

που σβήνει την ζωή μου

Πότε θα ερθει ο καιρός

που δεν θα ζούμε μόνοι

που τα χείλη μας θα ξαναγελούν

οσο και αν η βροχή φουντώνει

ποτε θα ξανάρθει η χαρά

που ειναι τώρα κρυμμένη

για να μας δωσει λευτεριά

που την κοιτάς σαν ξένη

ψυχή  που δεν ειναι ελεύθερη

ειναι ζωή χαμένη…

Αταξιδιώτης  21/10/2012

(Επιτρέπεται ελεύθερα η αναδημοσίευση των προσωπικών ποιημάτων & σκίτσων-ζωγραφιών αρκεί να αναφερεται η πηγή )

Advertisements