μελαγχολικό απόγευμα

Posted on Μαρτίου 1, 2012

0



Στην έρημο της μοναξιάς

βρίσκομαι πάλι σήμερα

προσπαθώντας να βρω

την όαση της ελπίδας

για την σωτηρία μου,

πλέκω τις νιφάδες

της αμμου στο απέραντο

χάος της σιωπής,

καταλαβαίνοντας ότι η ίδια μου

η υπαρξη ζει στο σκοτάδι

της ανυπαρκτης σπηλιάς

του προσωπικού μου κενού.

χαζέυω τα αστέρια που πέφτουν

στα σύννεφα του ορίζοντα

και θαυμάζω τη γαλήνη

του μάυρου πουλιού που

μεταναστευει σε αλλη γη σε άλλα μέρη

που δεν χωρά ο νους.

Μέχρι το νερό της ασφάλτου

γεμίσει το φράγμα της σιωπής

τοτε θα εχουν καταλάβει

πως η ιδεα τους για τον κόσμο

έβαψε το χέρι τους με δικοπο

μαχαιρι.

Αταξιδιώτης  28/2/2012

(Επιτρέπεται ελεύθερα η αναδημοσίευση των προσωπικών ποιημάτων & σκίτσων-ζωγραφιών αρκεί να αναφερεται η πηγή )

Advertisements